Singlespeed (< 53 tandjes, dus)

Singlespeed (< 53 tandjes, dus)

Naast mijn racefiets heb ik –nou ja, had ongeveer– ik ook een huis-tuin-en keuken herenfiets, een goudkleurige Gazelle. Hier zit ook een kinderstoel achterop. Deze is echter compleet doorgeroest, want deze behandelde ik zo slecht als dat ik lief ben voor de Canyon.

Deze moest dus worden vervangen. Maar dan wel door iets waar zo min mogelijk op zit: een soort chopper, maar dan waar je nog zelf moet trappen. En uiteraard de kinderzit achterop. Aangezien de kinderzit aan de zitbuis wordt gemonteerd kan ik vrij ver gaan in mijn chopping. Ik dacht hierbij aan een singlespeed fiets. Ja, inderdaad, hipster-stijl. Maar ik zoek geen levensstijl, maar iets dat stevig in simpliciteit is. Geen versnellingen, derailleurs et cetera.

Rondneuzen brengt je al snel in een singlespeed en fixie subcultuur die net zo diep gaat als bij racefietsen. Heel verleidelijk en mooi. Instagram heeft heeft veel fixie lekkers. Maar ik houd me maar bij de basis. Beetje naar merken gekeken en ik kwam uiteindelijk bij het betaalbare, maar goed bekend staande Pure Cycles.

Ze hebben vanalles, maar dus ook een zogenaamde originele singlespeed, genaamd (tromgeroffel) de Original. En deze is in allerlei kleurencombinaties te krijgen. Vier hadden mijn voorkeur, zie hieronder.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Welke!!! De rood/witte is mooi klassiek, de zwarte (Juliet) is net als de Canyon en de zandkleur/zwarte (Sand) en de antraciet/oranje (Papa) zijn gewoon gaaf om te zien.

Flip-flop en je hebt een fixie

Het achterwiel is voorzien van een flip-flopnaaf. Ofwel, het wiel omdraaien maakt van een singlespeed een fixie en omgekeerd. Voor als je het niet weet, bij een fixie is er geen vrijloop; de trappers en het achterwiel zijn direct verbonden en draaien altijd mee. Je kan dus ook remmen door met kracht de trappers stil te houden. Via de slip van je band (koop alvast reserve) kun je remmen en stilstaan. De velgremmen heb je dan feitelijk niet nodig. Griezelig om zo te fietsen en enorm wennen, maar uiteindelijk krijg je een speciale controle over je fiets en anticipeer je veel beter op veranderende omstandigheden. Ga ik niet aan beginnen voorlopig, zeker niet als mijn dochter achterop zit.

Zand

Welke nemen? Uiteindelijk de Sand. LED Lampjes erop, dik, vet hangslot erbij. En clip-on spatborden. Zo kaal moet de fiets nu ook weer niet zijn dat ik goor wordt, de fiets wordt gejat en dat ik wordt aangereden.

Naar kantoor

Ik denk dat ik hier zelfs mee woon-werk verkeer ga rijden als de wegen te nat of vies zijn voor de Canyon. Deze fiets hoef ik niet zo hysterisch schoon te houden. Morgenochtend waarschijnlijk. Het blijft nattig en ik wil kilometers maken. Dus klaargemaakt voor het betere ‘commuting’.

Voor de ritjes naar het station heb ik kleine LED lampjes en mijn slot. Een bel is een must op welke fiets dan ook. Voor echt naar werk heb ik de grote schijnwerper en de Wahoo ELEMNT van de racefiets geplukt. Dat soort ritten mogen ook op Strava, want dat is op deze fiets net zo goed een training.

Ik wil de fiets niet kwijt, dus een goed kettingslot erbij aangezien er geen ringslot op zit. Gekocht op basis van goede adviezen over sloten van een ex-dief.

Onderaan de foto’s.

De hele Pure Fix Sand, klaar voor de rit
Klikpedalen. Rijdt echt het best op zo’n langere rit. Woon-werk afstand is 17km minimaal.
Om de viezigheid iets binnen de perken te houden, de oude SKS racebladen van de racefiets.
Geen ringslot, dus een dik kettingslot met 8mm dikke schakels. LED achterlichtje.
De cockpit: De ELEMNT, de voorlamp voor de w-w ritten. Kleine LED lamp voor rit naar station. En de bel.
Advertenties

Keramische kogellagers: porselein omdat het kan

Keramische kogellagers: porselein omdat het kan

I know! I know! Het scheelt hoogstens een Watt ofzo en ook veelal afhankelijk van het juiste smeermiddel. In ieder geval een hoop over te discussiëren over een espresso. Maar het upgrade virus sloeg gewoon toe.

Ik dacht, ik ga sparen voor SRAM eTap. Maar ja, mijn Chorus groep werkt meer dan prima. En met eTap ben je €1300 lichter en schakel je nog steeds goed. Wel draadloos en de gadgetgek vindt het heel verleidelijk. Maar toch maar niet gedaan.

Ik dacht, ik wil een nieuwe crankset waarbij die van PraxisWorks er heel goed uitziet, technisch mooi gemaakt. Maar … toch ook kritiek op online. Tja, dan durf ik het even niet aan (iemand ervaringen?).

Keramische kogellagers (bijna) overal!

Bij mijn gestudeerd op cranks kom je onherroepelijk op bottom brackets. Uiteraard over de onhandige hoeveelheid ‘standaards’. Ik heb trouwens traditionele Engelse draad BSA waar gelukkig genoeg voor is te vinden.

Mijn Chorus groep heeft zogenaamde externe cups die dus in het frame zijn ingedraaid. Mijn fietsenmaker zei dat deze prima zijn en de slijtage voornamelijk zit in de kogellagers.

Een compleet nieuw BB is dus niet nodig (die van Chris King ziet er wel goed uit), alleen de lagers kunnen na vier jaar nu wel vervangen worden. Wellicht ook nog niet eens nodig, maar ja … upgrade virus. De FM is erg tevreden over de keramische lagers van c-Bear. Nog nooit van gehoord, maar ze bieden keramiek wel aan voor een schappelijke prijs. Een BB met keramiek is al gauw €100 duurder dan met stalen balletjes. En deze lagerset was all in €89. De prijsbewuste upgrade-gek is geïnteresseerd!

Maar wel even online kijken naar ervaringen. En die waren heel goed! Onderaan is er in elk geval één. Het Lotto-Soudal team rijdt er zelfs mee in de tour. Dus de c-Bear BB lagers laten installeren en gelijk ook maar derailleurwieltjes (ook met keramische lagers) bij gekocht. Die gaan er in de lente op. De winter is voor de standaard Campa wieltjes.

Overal keramiek? Neen, mijn Chris King naven met stalen balletjes waren al een rib uit mijn lijf. Het is even goed zo.

Rijden

Alles rijdt heerlijk en soepel. Nou had ik al niets te klagen, maar ik heb het gevoel dat de cranks net iets lekkerder ronddraaien. Het toverwoord is hier natuurlijk net. In hoeverre een soort placebo effect hier speelt weet ik niet. Na vier jaar duizenden keren te hebben rondgedraaid moeten de oude stalen lagers wel minder zijn dan toen ze nieuw waren. Ze zijn wel redelijk goed onderhouden in die periode. De c-Bears staan goed bekend, zijn dus gloedje nieuw, van keramiek én lekker vers gesmeerd. Het is nu zeker beter, maar de effecten zijn wel klein.

Built to last

Wel een goed gevoel geeft me dat de c-Bears enorm goed gebouwd en afgesloten zijn zodat externe invloeden (lees: weer en wind, troep van de weg) weinig tot geen slijtage veroorzaken. Dit schijnt beter te zijn dan met reguliere lagers van concurrenten. Ik ben benieuwd!

Links

Review Gravel Cyclist: http://www.gravelcyclist.com/bicycle-tech/review-c-bear-ceramic-bearing-bottom-bracket-belgian-tough/

Indoor experimenteren

Indoor experimenteren

Ik heb al (volgens mij) ruim twee jaar een Tacx Bushido Smart. In de koudere en nattere tijden wil ik mijn fiets nog wel hier in zetten en dan voornamelijk intervallen rijden. Dit is op straat in de randstad nogal lastig en thuis werkt dit prima. Ik probeer zelf de doel-wattages aan te houden. Ik gebruikte namelijk altijd Cyclemeter (iPhone) en niet de Tacx software; Cyclemeter kan (of kon?) zelf de trainer niet aansturen door een wattage te forceren.

Sinds een tijdje kan deze smarttrainer (behalve via de Tacx software zelf) ook door andere software worden aangestuurd. Sinds een paar weken is de Wahoo ELEMNT software bijgewerkt voor dit soort trainingen waarbij de aansturing en planning gebeurt via TrainingPeaks. Uiteraard biedt Zwift al een tijdje deze mogelijkheid om glooiend terrein en heuvels te simuleren.

Geplande workouts met Wahoo en TrainingPeaks

Allereerst de workouts met de ELEMNT. Eindelijk na een heel ruim jaar wordt de ELEMNT (en de ELEMNT BOLT) interessant voor indoor gebruik. Via een paar hiervoor ingerichte online diensten kun je de ELEMNT hiervoor gebruiken.

Op de ELEMNT heb ik als vermogensmeter mijn Powertap P1 pedalen aangesloten en niet de Bushido. Dus helaas hier toch zelf de wattages aanhouden in plaats van dat de ELEMNT het doelwattage afdwingt. Later maar eens proberen.

Eén hiervan is het eerder genoemde TrainingPeaks waar ik een gratis (hierover dadelijk meer) account voor heb. Hieronder wat schermafbeeldingen van de training bouwtool. Helaas kun je met een gratis account alleen trainingen inplannen voor vandaag of morgen. Wil je echt trainingsplan maken voor de komende periode, dan zul je de portemonnee moeten trekken. TraingingPeaks kost al gauw $20 per maand. Even geen zin in, dus ik doe dit maar op de JBF manier.

TP 2
Training bouwer
TP 1
Aangemaakte intervaltraining

Eenmaal aangemaakt is het een kwestie van synchroniseren met je ELEMNT. Zodra het trainingsdag is volgens TrainingPeaks zal de ELEMNT de betreffende training aan je voorstellen en kun je accepteren en starten. Ook via de app kun je de gewenste selecteren en zo de ELEMNT aansturen. Een speciale workout pagina op de ELEMNT komt beschikbaar (net zoals een Strava segment pagina indien van toepassing). Ook deze is net als alle andere op maat te maken. Zie de afbeeldingen.

En starten maar. Het workout schermlaat meerdere velden met data zien, maar ook het schema zelf als een soort staafgrafiek.

ELEMNT workout

Door Londen touren met Zwift

En eindelijk is Zwift ook als volwaardige app voor iOS. Het werkte in mijn his niet zo lekker met Bluetooth door de hele kamer. Er was een te grote afstand tussen mijn Mac en de sensoren en trainer voor een stabiele verbinding. Maar nu los!

En hier laat ik Zwift de trainer aansturen en inderdaad: de weerstand wordt aangepast afhankelijk van het terrein. Bruggen of heuvels omfietsen gaat aanmerkelijk zwaarder en er weer af lekker licht. Ontzettend leuk. Alles ziet er ook goed uit. Ik heb door Londen gekoerst en nu eens de zon achter de Big Ben zien opkomen. 😉

Ik heb alleen gereden en ik kan me zo voorstellen dat het geinig is om met wat vrienden te trainen of met allerlei mensen van over de wereld te racen. Alleen kun je ook allerlei trainingen doen, maar de (betaalde) meerwaarde is meer het collectieve deel. Alleen kan ik ook anderhalf uur een intervaltraining doen en naar de schuurdeur staren.

Wellicht dat ik voor de wintermaanden een abonnement neem mits ik wat gelijkgestemden met een Zwift account vind.

Pondering …

Ik ga in ieder geval met de planned workouts van Wahoo+TrainingPeaks aan de slag. Het binnenwerk is voor mij vooral intervaltraining. Ik denk dat ik dan de Powertap dan even ontkoppel en de Bushido de controle ga geven. Dat lijkt me erg praktisch. Wel weer iets meer gedoe. Houdt je van de straat … letterlijk:

  • Achterwiel omzetten (met Tacx trainerband, yep lekker blauw)
  • Frummelen met de snelheid- en cadanssensoren om deze weer goed te zetten.
  • Powertap even ontkoppelen van de ELEMNT en de Bushido aansluiten
  • Bushido kalibreren

Ik heb wat trainingen aangemaakt in TrainingPeaks. Deze zet ik binnenkort online, inclusief de FIT bestanden voor download.

Zwift weet ik nog niet. De gadget gek in mij vindt het erg mooi, maar alleen als je met meerdere mensen online gaat trainen en rijden is het echt leuk. Remy hier kent nog niemand met/op Zwift, eigenlijk.

Wat links

Wahoo intro over planned workouts: http://blog.wahoofitness.com/how-to-use-planned-workouts-on-your-elemnt/

 

Damn. Weer maanden niets geschreven

Ik ga weer een poging wagen. Even terugdenken of er iets interessants is gebeurd in 2017. In ieder geval een stukje schrijven over indoor rijden met Zwift en de Wahoo ELEMNT in combinatie met TrainingPeaks.

O! De nieuwe Vittoria’s waarover ik eerder schreef -nu iets minder nieuw- rijden prima! Erg soepel en snel. Geen lekker gehad, maar ik rijd ook eigenlijk alleen op droge wegen.

2017 Vittoria upgrade

Nu een paar duizend kilometers achter de rug op mijn Vittoria Corsa’s. Ze bevallen prima. Alleen één keer onderuit gegaan in nat weer op een vervelende ondergrond met los grind. Maar of dat de schuld is van de band of van mij; ik weet het niet. Deze Corsa staat niet bekend als superstrak in nat weer.

Maar toen was er de nieuwe … voor komend jaar dan voor mij. Deze vertoont nu best wat slijtage.

Grafeen

Uit de oude, welkom de nieuwe: De Corsa G+. Hier de specs:
https://www.vittoria.com/tire/corsa-open/

Ik twijfel alleen tussen 23mm en 25mm. de laatste is waar iedereen naar toe lijkt te gaan. De 23mm is lichter, maar de 35 is soepeler. Ik denk dat ik kies voor 25, deze keer.

En die gumwalls …. zo mooi! Mijn fiets is helemaal zwart en dit breekt net even.

Reviews

http://www.bicyclerollingresistance.com/road-bike-reviews/vittoria-corsa-graphene-2016
http://www.competitivecyclist.com/vittoria-corsa-g-plus-tire-clincher

Ook op sociale media is men anthousiast.

Fiets Magazine was minder enthousiast, maar als ik verder op het internet lees zoals hierboven en kan opmaken uit gebruikerservaringen dan lijkt dit toch echt een steengoede, snelle band te zijn.

En beter in nat weer dan mijn oude/huidige Corsa’s!

Nog wat over lagere bandenspanning

Nog wat over lagere bandenspanning

Ik was toch bezig een beetje te experimenteren met fietsen met een lagere bandenspanning?

Tochtjes doe ik nu op 6,5 bar vóór en 7 achter. Ik bemerk totaal geen verschil in snelheid, performance. Wel fietst het rustiger, omdat je minder stuitert. Ja, het lijkt minder snel te voelen, maar dat is dus echt niet zo. Dit zit alleen in je hoofd en is gewoon even wennen.

Ik ga nog een keer 6-6,5 bar proberen vóór de winterbanden eronder gaan …

Alleen bij woon-werkverkeer houd ik een hogere spanning aan, omdat:

  • ik ’s ochtends vertrek en ’s middags pas weer rijd … tenslotte heet het woon-werkverkeer. Ik gebruik de fiets dus over de hele dag.
  • Ik gebruik latex binnenbanden en die lopen langzaam leeg. Niet heel handig hier, eigenlijk.

Dus compenseer ik een beetje door in de ochtend vroeg de banden iets harder op te pompen: 7 en 7,5 bar.

Ronde van Nijmegen 2016

16 Mei 160km rijden met de Oude Holleweg als leukste uitdaging, inclusief tijdmeting.

16 Mei viel in Pinksteren en we weten allemaal hoe Pinksteren 2016 voor weer gaf. Het werd allemaal niet zo erg als verwacht, maar lekker fietsweer was het zeker niet altijd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Uiteindelijk 120km gereden, omdat mijn medefietser zich niet zo goed voelde. Helaasss, ik wilde wel.

Damn, Holleweg is zwaar, maar een superleuke uitdaging. Gelukkig maar dat deze redelijk in het begin opdoemde. 😉

Wel gevallen: nat, slecht wegdek met losse stukjes asfalt en kiezels. Die schuiver deed pijn en ik moest met een bonte linkerkant en bebloede hand (glibberende shifter!) door.

 

Dat was tocht twee dit jaar. Ervaring: redelijk.